Þegar einstaklingur fellur frá skiptir miklu máli hvort hann var í hjónabandi eða óvígðri sambúð. Reglurnar um arfleifð, réttindi og eignaskipti eru mjög ólíkar eftir þessum tveimur sambúðarformum. Margir gera ráð fyrir að sambúð sé nánast það sama og hjónaband, en í erfðarétti er munurinn mikill. Hjón njóta sjálfkrafa verndar í erfðamálum, en sambúðaraðilar njóta hennar aðeins ef þau tryggja rétt sinn með skýrum, skriflegum samningum. Hjón eru skylduerfingjar hvers annars.

Þegar maki ákveður að sitja í óskiptu búi eftir andlát hins, fær hann yfirráð yfir öllum eignum og skuldum búsins. Þetta fyrirkomulag er hugsað til að skapa ró og stöðugleika á erfiðum tíma, svo eftirlifandi maki þurfi ekki strax að ganga í formleg skipti með erfingjum. Með þessari heimild fylgir þó bæði frelsi og ábyrgð. Eftirlifandi maki má almennt ráðstafa eignum búsins eins og þörf krefur. Hann má selja eignir, færa til fjármagn og nota peninga búsins til framfærslu og da

Þegar einstaklingur fellur frá þarf að ganga frá því sem hann lætur eftir sig, bæði eignum og skuldum. Þetta heildarsafn kallast dánarbú . Ferlið getur verið einfalt í sumum tilvikum en flóknara í öðrum, og ræðst mikið af fjölskylduaðstæðum, skuldastöðu og því hvort maki er eftir lifandi. Markmiðið er að ljúka búinu á réttan hátt og ákveða hvaða leið hentar best. Ef ekki er farið í óskiptu bú, eða ef maki er ekki til staðar, þarf að skipta dánarbúinu. Í grunninn eru tvær leið

Ef þú ert í sambúð, sérstaklega óvígðri, er erfðaskrá oft eina leiðin til að tryggja rétt maka þíns.